کوه نورد


خاطرات کوه نوردی حمید شریعتی

بالا بالا بالاتر!

«در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد
و میتراشد.

این دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که این
دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیش آمدهای نادر و عجیب بشمارند
و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان
سعی می کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آمیز تلقی بکنند.»

زخم یعنی در راه صعود زندگی، با بهمنی از خرابی ها و بدبختی ها روبرو شوی و تنها مرد می خواهد که لبخندی از روی امید به آینده بر این بیشمار زخم الهی نازل شده از آسمان بزند و بگوید: «باز ایستید و بدانید که من خدا هستم

   + - ۱٠:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۱٠/۱٠